Wielki Meczet (tur. Ulu Camii) w Diyarbakır stoi w miejscu dawnego kościoła chrześcijańskiego, poświęconego Tomaszowi Apostołowi, jednego z najstarszych kościołów w dziejach ludzkości. Współcześnie to z kolei najstarszy i jeden z najważniejszych meczetów w całej Anatolii. Przez niektórych, ta muzułmańska świątynia uznawana jest za piąte najświętsze miejsce w islamie. Budowla może pomieścić 5000 wiernych.
Ulu Camii to fascynujący kompleks budynków, pochodzących z wczesnego okresu Seldżuków. W najodleglejszych czasach w miejscu tym stał kościół chrześcijański, poświęcony Tomaszowi Apostołowi, który miał przebywać i nauczać w tym regionie tuż przed podróżą do Indii, gdzie zginął męczeńsko.
Gdy w 638 roku miasto Diyarbakır zostało zajęte przez Arabów, w miejscu, w którym niegdyś znajdował się kościół chrześcijański, zbudowano meczet. Budowla w późniejszym okresie została zamknięta, a następnie popadła w ruinę. W 1091 roku odbudowa meczetu została zlecona przez sułtana Malikszaha I, sułtana Wielkich Seldżuków w latach 1072 – 1092. Ukończona rok później konstrukcja została stworzona na podobieństwo Wielkiego Meczetu Umajjadów z Damaszku i łączy w sobie elementy syryjskiej architektury z typowo anatolijskimi dekoracjami. Podobnie jak wiele innych budowli w mieście, meczet został zbudowany z czarnego kamienia.
Wielki Meczet składa się z prostokątnego dziedzińca o wymiarach 63 x 30 metrów, otoczonego od strony wschodniej i zachodniej portykiem jednonawowym, od północy budynkami z późniejszego okresu, a od południa długim i wąskim holem modlitewnym. Powszechnie uważa się, że wschodni protyk to rekonstrukcja dawnego rzymskiego budynku, jaki znajdował się w tym miejscu. Istnieją przypuszczenia, że w starożytności mógł mieścić się tu teatr.
Główne wejście do meczetu prowadzi przez monumentalny portal. Łuk, prowadzący na główny dziedziniec, zdobią płaskorzeźby przedstawiające lwa atakującego byka. Jak zauważają znawcy, zaprezentowane płaskorzeźby cechuje dosyć prymitywny styl, w stosunku do sąsiadujących z nimi wyszukanych napisów stworzonych w piśmie kufickim, najstarszej formie kaligrafii arabskiej, wywodzącej się z Mezopotamii. Fasada dziedzińca to dwukondygnacyjna kolumnada po stronie wschodniej, południowej oraz zachodniej, z jedną kondygnacją po stronie północnej. Dziedziniec Wielkiego Meczetu wyróżniają przepiękne rzeźby oraz dekoracje kolumn. Na środku dziedzińca znajduje się XIX-wieczna fontanna ablucyjna oraz platforma modlitewna na świeżym powietrzu. Do meczetu przylega charakterystyczny, kwadratowy minaret, zbudowany za panowania dynastii Artukidów.
Szukasz hotelu w okolicy?
Podczas pobytu w Diyarbakır zatrzymaliśmy się w hotelu Radisson Blu Hotel, który bardzo polecamy! Poniższa mapa prezentuje wszystkie aktualne oferty noclegów w mieście, dostępne w portalu Booking.com. Rezerwując hotel poprzez kliknięcie w mapę, wspierasz rozwój mojego bloga (otrzymam niewielką prowizję). Nie wpłynie to jednocześnie w żaden sposób na cenę Twojej rezerwacji. :)
Dziękujemy Biuru Radcy ds. Kultury i Informacji Ambasady Turcji, które współorganizowało nasz pobyt w południowo-wschodniej Anatolii.
