Karaburun to jedna z pereł Wybrzeża Egejskiego Turcji, promowanego od 2022 roku pod szyldem „Turkaegean – wybrzeże szczęścia”. Miasteczko – zamieszkiwane przez około 12 tys. osób – leży na półwyspie o tej samej nazwie, na zachodnim wybrzeżu Turcji, w prowincji Izmir. Z tego artykułu dowiesz się, jakie są największe atrakcje okolicy, jak wyglądają lokalne plaże oraz gdzie warto się zatrzymać.
Karaburun – lokalizacja
Karaburun jest oddalone o około 102 km od centrum Izmiru, stolicy prowincji. Miejscowość może pochwalić się otwartym dostępem do morza, które „oddziela” ją od urokliwej Eski Foçy, leżącej na przeciwległym brzegu. Trasa do Karaburun wiedzie przez wiele górskich zakrętów i wąskich dróg. Miasteczko podzielona jest na cztery główne części: Kaza, İskele (molo, port rybacki, restauracje oraz promenada), Burgaz Arkası (dzielnica domów letniskowych) oraz Bodrum (okolice plaży, nie mylić z popularnym miastem o tej samej nazwie).
Karaburun – plaże i wypoczynek
Turyści zagraniczni wciąż nie są zbyt częstymi gośćmi Karaburun. Wypoczywają tu przede wszystkim Turcy, posiadający lub najmujący domki letniskowe. Wiosną i latem morze w Karaburun jest bardzo przejrzyste, przyciągając uwagę plażowiczów, a także miłośników nurkowania oraz wędkarstwa. Ze względu na stromą górską strukturę, plaże w Karaburun są zwykle kamieniste.
Jedną z najpopularniejszych plaż w miasteczku jest publiczna Karaburun Bodrum Plaji, mogąca pochwalić się certyfikatem Błękitnej Flagi. Wybrzeże jest skaliste i dość szybko się pogłębia, dlatego warto pamiętać o specjalnych butach do pływania. Woda jest bardzo czysta i przyjemna, lecz fale bywają dosyć silne. Obecne na plaży niebieskie parasole należą do gminy. Cena za parasol oraz dwa leżaki w 2022 roku to 50 TL. Dla plażowiczów udostępnione są także prysznice i toalety. Tuż obok znajduje się centrum nurkowe oraz kilka restauracji.
Drugi najczęstszy wybór plażowiczów w Karaburun to dosyć wąska i rozległa Bodrum Koyu Plajı – również żwirowa i dość szybko zwiększająca swoją głębokość. Na plaży można zająć leżak należący do pobliskiej restauracji Ali Baba Kafe ve Restaurant.
Około 1,5 kilometra od centrum Karaburun znajduje się niewielka plaża İncirlikoy, w okolice której można dotrzeć transportem publicznym. Podobnie jak jej dwie poprzedniczki, plaża posiada również kamieniste podłoże. W sezonie woda w tym miejscu jest krystaliczna i lśniąca. Wstęp na plażę jest bezpłatny, a wynajęcie parasola i dwóch leżaków w 2022 roku kosztuje 100 TL. W sezonie bywa tu bardzo tłoczno.
Półwysep Karaburun – historia
Historia Półwyspu Karaburun zaczyna się w okresie prehistorycznym, a region jest jedną z najstarszych osad Anatolii. Archeolodzy natrafili w tym regionie na znaleziska pochodzące z 4000 lat p.n.e. W czasach starożytnych półwysep nosił nazwę „Capo Calaberno„. W 1426 roku region dołączył do ziem osmańskich.
Mola i pomosty
Półwysep słynie z charakterystycznych pomostów, których obecność jest silnie osadzona w historii okolicy. Dawniej – w obawie przed najeźdźcami – wioski budowano na wzgórzach, by uczynić je mniej widocznymi dla statków. Właśnie z tego powodu niemal każda miejscowość w tej części półwyspu posiada molo, umożliwiające dostęp do morza – niektóre z nich są nadal w użyciu, wokół innych rozrosły się jeszcze większe wioski i miasteczka. Dobrym tego przykładem jest dawna przystań, wokół której rozrosła się miejscowość Mordoğan – historyczne centrum pierwotnej osady o tej nazwie znajduje się kilka kilometrów od brzegu, w górach. W miasteczku Karaburun również znajduje się historyczny pomost, znany w języku tureckim jako Karaburun İskelesi.
Inne przystanie w regionie to: Kaynarpınar İskelesi w wiosce İnecik, Eşendere İskelesi w wiosce Ambarseki, Saip İskelesi w wiosce Saip, Yeniliman İskelesi w wiosce Tepeboz oraz Denizgiren İskelesi w Küçükbahçe.
Bunt szejka Bedreddina
Jednym z najważniejszych wydarzeń związanych z okolicą jest tzw. bunt szejka Bedreddina. Po wojnie w Ankarze w 1402 r. Imperium Osmańskie weszło w Okres Bezkrólewia i znalazło się na krawędzi upadku. Książe Musa Çelebi, jedno z dzieci sułtana Bajazyda I Błyskawicy, pokonał swojego brata Sulejmana Çelebiego i zdobył Edirne, ówczesną stolicę Osmanów. W dalszej kolejności mianował kazachskiego szejka Bedreddina (pełne nazwisko: Simavnalı Şeyh Bedreddin Mahmud Rum) kadiaskerem, czyli najwyższym tytułem sędzią w kraju. Gdy w 1413 Mehmet Çelebi został sułtanem, Bedreddina wygnano do İzniku. Trzy lata później Bedreddin poprowadził powstanie przeciwko sułtanom. Decydująca bitwa, w trakcie której zginęli wszyscy powstańcy, miała miejsce w dolinie pomiędzy wsią Balıklıova a półwyspem Karaburun. W konsekwencji, Szejka Bedreddina wywieziono do miasta Seres, gdzie został powieszony. Bunt Szejka Bedreddina na półwyspie Karaburun po dziś dzień wzbudza wiele kontrowersji. Podczas gdy wielu, w tym władza, upatruje w nim antyislamskiego heretyka, inni uznają go za przywódcę pierwszego socjalistycznego zrywu w Anatolii. Popularny turecki poeta o polskich korzeniach, Nâzım Hikmet, przeniósł rewoltę szejka na pole literatury, upatrując w tej postaci marksistowskiego pro-robotnika.
