Dworzec kolejowy Sirkeci (tur. Sirkeci Garı lub İstanbul Garı) to dawna główna stacja kolejowa Kolei Państwowych Republiki Turcji (TCDD), zlokalizowana w w dystrykcie Fatih, na Półwyspie Historycznym, po europejskiej stronie Stambułu. To także tutaj w XIX i XX wieku swoją trasę kończył legendarny Orient Express.
W lutym 1888 w Konstantynopolu odbyła się huczna ceremonia, w trakcie której zainicjowano budowę stacji kolejowej Sirkeci, bramy Stambułu do Europy. Dworzec został zbudowany przez spółkę Chemins de fer Orientaux / Rumeli Railway. Za projekt budynku, oddanego do użytku podróżnych 3 listopada 1890 roku, odpowiadał niemiecki architekt i inżynier August Jasmund, absolwent uniwersytetu w Berlinie, który przybył nad Bosfor, by studiować architekturę orientalną. Wiedza i talent Niemca zyskały uznanie i zaufanie sułtana Abdülhamita II, który uczynił Jasmunda także konsultantem architekta sułtańskiego pałacu.
W trakcie prac nad projektem dworca Sirkeci, Jasmund zwrócił szczególną uwagę na fakt, że tureckie miasto stanowi symboliczny i wymowny punkt, w którym kończy się Zachód a zaczyna Wschód. Z uwagi na tę mieszankę kultur, niemiecki architekt postanowił zrealizować swój projekt w stylu orientalistycznym, z uwzględnieniem wielu regionalnych i narodowych akcentów. Jasmund zaprojektował ostrołukowe okna oraz szerokie drzwi wejściowe, przypominające portale z okresu seldżuckiego. Całość uzupełniły barwne witraże.
Podstawę gmachu dworca Sirkeci wykonano z granitu, a do wykończenia elewacji użyto marmuru oraz kamieni sprowadzonych z Marsylii. W poczekalniach dla podróżnych zdecydowano ustawić duże piece kaflowe, pochodzące z Austrii. Oświetlenie budynku zapewniało 300 latarni gazowych, umieszczonych w różnych miejscach obiektu. Po obu stronach głównego wejścia do Sirkeci znajdowała się wieża zegarowa, trzy duże restauracje a także ogródek piwny.
Końcowa stacja Orient Expressu
Dworzec Sirkeci był końcową stacją na trasie legendarnego Orient Expressu, luksusowego pociągu pasażerskiego, stanowiącego symbol komfortu i bogactwa. Trasa na linii Paryż – Konstantynopol wynosiła 2880 km i wiodła także przez Budapeszt, Belgrad, Bukareszt i Konstancę. Bezpośrednia podróż na całej trasie trwała 67 godzin, a pociągi rozpędzały się do 80 km/h. W latach 50. i 60. główna restauracja Sirkeci była miejscem spotkań znanych pisarzy (regularnie bywała tu m.in. Agatha Christie!), dziennikarzy oraz wielu zamożnych pasażerów Orient Expressu. Ostatni regularny kurs pociągu na trasie Paryż–Stambuł miał miejsce w maju 1977 roku, później linię skrócono do Bukaresztu.
Dworzec Sirkeci można zobaczyć m.in. w filmie Pozdrowienia z Rosji z 1963 roku, drugiej oficjalnej produkcji o przygodach Jamesa Bonda.
Otwarcie Muzeum Kolejnictwa w Stambule
W 2005 roku w budynku dworca otwarto niewielkie Muzeum Kolejnictwa w Stambule (tur. İstanbul Demiryolu Müzesi), mające na celu zaszczepiać miłość do kolei oraz pomóc przyszłym pokoleniom w rozumieniu jej historii. W placówce eksponowanych jest około 300 pamiątek, związanych z turecką koleją, w tym m.in. fotografie, dokumenty z okresu osmańskiego, mapy, projektu planów tras kolejowych oraz narzędzia, maszyny i sprzęt pamiętający czasy Orient Expressu.
W 2013 roku pod dworcem Sirkeci zbudowano stację tunelu kolejowego Marmaray, którego dalszy odcinek biegnie na dnie Bosforu. Stacja Sirkeci (tur. Marmaray Sikreci Istasyonu) to czołowy dworzec przy europejskim brzegu cieśniny.
