Grecka wyspa Korfu i jej stolica Kerkira

Nie lecisz na Korfu, lecisz na Kerkirę! – podkreślał przed wyjazdem znajomy z dyplomem greckiego filologa w kieszeni. – Nie na KerkirĘ, na KErkirę! – z niekrytą radością prześmiewał mój pseudo-grecki akcent. No cóż, mój zabawny epizod z greką przed laty faktycznie nie pozwolił opanować ohydnej sztuki akcentowania. Koniec końców, poleciałam więc na Korfu. :) Gdy samolot zakołował na płytę wyspiarskiego lotniska, a stewardzi rzucili ostatnim “Yiá sas!” nasze twarze owiała przyjemna fala ciepła. Był koniec września, a pogoda w Polsce zapowiadała sezon koca i hektolitrów gorącej herbaty. Lekkie zmęczenie po nocnej podróży szybko zniwelował łyk greckiej frappe, przeszywająco zimnej i turecko mocnej. Czterdziestotysięczne Korfu, czy też jak mawiają lokalsi Kerkira, dopiero budziło się do życia.

Wyspiarski savoir-vivre

- Reklama -

Choć dotarcie do centrum, położonej między dwiema zatokami, stolicy wyspy wydawałoby się pozornie rzeczą prostą i szybką, w praktyce bywa z tym różnie. Jeśli tak jak my znajdziecie autobus, którego kierowca wykazuje skłonności wodzirejsko-oratorsko-towarzyskie, nawet najkrótsza trasa będzie liczyć co najmniej kilkanaście przystanków, w trakcie której dumny kierownik pojazdu odkręci szybę i zamieni dwa słówka z przypadkowo napotkanym kumplem lub wda się w pogawędkę z którymś z pasażerów. Niczego nie zmienia fakt, że w tak małym mieście znają i widują niemal codziennie się tutaj prawie wszyscy – naczelna zasada brzmi: nie zagadać nie wypada! Istnieje również ryzyko, że przejeżdżając przez wąskie i kręte uliczki pokaźnych rozmiarów autobusem nagle okaże się, że ktoś postanowił zaparkować swoją osobówkę niemalże na środku drogi, tarasując przejazd całej reszcie. Oczywiście, na Korfu nie jest to wykroczeniem ani nawet problemem. Po prostu trzeba zatrąbić, poczekać aż właściciel pojazdu raczy się zjawić i przestawić swój wóz w dogodniejszą lokalizację.. :)

Czy to na pewno Grecja?

- Reklama -

Poznawszy zasady drogowego savoir-vivre w wersji greckiej ostatecznie dotarliśmy na kerkirską starówkę, jedno z najbardziej eleganckich a zarazem najmniej “greckich” starych miast w tym regionie. Nie trzeba być wielkim znawcą, by z łatwością dostrzec, że to niezwykłe miasto dużo bardziej przypomina Włochy aniżeli Elladę. Z zadrapanych kamienic o płaskiej architekturze i drewnianych okiennicach zwisają sznury z praniem, a średniowieczna architektura obronna spójnie wtapia się w budowle w stylu weneckim. Są też elementy francuskie i brytyjskie, choć to zdecydowanie mniej oczywiste znamiona krajobrazu miasta. W niektórych zaułkach można odnieść wrażenie, że Grecy nie mieli chęci zmienić tutaj niczego, odkąd w XIII i XIV wieku stolicą władali Wenecjanie.

Spacerując wzdłuż gęstej sieci uliczek starej dzielnicy Campiello, niegdyś zamieszkiwanej licznie przez Żydów sefaradyjskich, znaleźliśmy budynek synagogi, jedynej która zachowała się po II wojnie światowej. Jak zdradziła mi pewna leciwa Greczynka, w okresie poprzedzającym Holocaust na wyspie żyło kilka tysięcy Żydów, później dzielnica ta została mocno zniszczona wskutek bombardowań. Odkrywając miasto warto zwrócić uwagę na kilka ważnych zabytków, jak chociażby Ratusz mieszczący się w dawnym pałacu weneckim, Muzeum Sztuki Azjatyckiej prezentujące bogatą kolekcję eksponatów z Dalekiego Wschodu (!) oraz górujący nad miastem szesnastowieczny kościół Agios Spiridonas.

- Reklama -

Gdy wpadniecie do Korfu, waszej uwadze nie umkną również dwie duże twierdze wznoszące się nad stolicą: Neo Frourio (Stara Forteca) oraz Paleo Frourio (Nowa Forteca). Warto wdrapać się na ich szczyt o zachodzie słońca, by móc podziwiać stamtąd przepiękną miejską panoramę.

Gdy zapada zmrok, w mieście Korfu budzi się życie a znalezienie wolnego stolika w jednej z urokliwych knajpek w centrum zaczyna graniczyć  z cudem. Jak to zwykle bywa, przemili restauratorzy dokładają wszelkich starań, by zwabić turystyczną zwierzynę na swoje salony, a ta z wdzięcznością zostawia tu swoje euro. Nam udało się trafić przez przypadek do fantastycznej knajpki  Σκαιναδα z rewelacyjnym winem i przepysznymi przystawkami. :)

Autorka bloga

Cześć, jestem Aga! Miło mi gościć Cię na Styku Kultur - blogu podróżniczym o Turcji (i reszcie świata). Znajdziesz tu ponad 350 tekstów, spośród których większość poświęcona jest Turcji. Na Styku Kultur przeczytasz również o wielu innych zakątkach świata. Rozgość się i czuj, jak u siebie! Będzie mi miło, jeśli zaobserwujesz mnie na Facebooku oraz Instagramie.

Booking.com

Nowości

Z odwiedzinami w warsztacie jednego z mistrzów tradycyjnego miedziarstwa w tureckim Diyarbakır

Bogata wiedza na temat wytwórstwa miedzi w Diyarbakır, leżącym w południowo-wschodniej Anatolii, przekazywana jest z pokolenia na pokolenie. Większość zakładów istnieje tu...

Istanbulkart – karta publicznego transportu w Stambule [cena, gdzie kupić, jak doładować, wskazówki]

Poruszanie się komunikacją miejską w Stambule wymaga wcześniejszego zakupienia biletów. Dawniej były to charakterystyczne plastikowe żetony, wydawane...

Od jutra kolejne obostrzenia w Turcji, w związku z rosnącą liczbą zachorowań na COVID-19

Zamknięcie kawiarni i restauracji, ograniczone godziny funkcjonowania zakładów fryzjerskich oraz galerii handlowych, a także częściowa weekendowa "godzina policyjna" - to tylko niektóre...

Stambulski “Tünel” – druga najstarsza podziemna kolej w Europie!

W 1875 roku w Stambule (ówczesnym Konstantynopolu) zakończono prace nad budową kolejki "Tünel", będącej drugą podziemną koleją w Europie, tuż po otwartym...

Koronawirus w Turcji: Godzina policyjna dla seniorów w Stambule i Ankarze oraz zakaz palenia na terenie całego kraju [LISTOPAD 2020]

Do 12 listopada 2020 w Turcji odnotowano 402,053 zakażeń COVID-19. 11,145 osób zmarło, a 344,613 wyzdrowiało. Liczba aktywnych przypadków zachorowań wynosi...

Dźwięki znad Bosforu – Timur Selçuk “İspanyol Meyhanesi”

6 listopada w Stambule, w wieku 74 lat, odszedł Timur Selçuk, popularny turecki piosenkarz, pianista, dyrygent oraz kompozytor. Był synem tureckiego...


6 KOMENTARZE

  1. Nie mnie ciekawa Pani relacje niż historia tej wysepki :) Chciałbym w tym miejscu wspomnieć o Korfu w kontekście serialu „Wspaniałe Stulecie”. Jak pamiętamy Sulejman Kanuni ruszył w 1537 r. całą swą potęgą sił lądowych i morskich na podbój półwyspu Apenińskiego. Ukoronowaniem jego wyprawy miało być zdobycie serce świata chrześcijańskiego – Rzymu. Francja z Republiką Wenecka, które miały wspierać Sulejmana przypomniały sobie chwilowo o swoich korzeniach religijnych. Zdobyto tylko jedno miasto – Otranto. A samo Korfu oparło się zaciekłym szturmom tureckim i Sułtan odpłynął prosto w ramiona Roksolany, by zaraz wyruszyć na Mołdawię.
    Turcy jeszcze w 1716 roku plażowali z kawalerią na Korfu, na co im wystrzałowo odpowiedzieli chrześcijanie puszczając m.in. brandery w kierunku floty. Wyspiarze po otrzymaniu regularnych posiłków po kilku tygodniach pozbyli się intruzów.

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_morska_pod_Korfu

    Chociaż Wikipedia podaje, że Korfu należało do Osmanów, to jednak nie wiadomo kiedy miałoby to mieć miejsce :) Na wyspie nie ma też dowodów na jakiekolwiek ich uczestnictwo w życiu religijnym grekokatolików :)
    Pozdrawiam :)

  2. Na miejscu graniczenia dwóch kultur typu miasta graniczne czy porty handlowe kiedyś często dochodziło do mieszania się cywilizacji ze sobą.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Polecane

Czy Turcy piją alkohol? Rakı, czyli turecka wódka anyżowa

Czy Turcy piją alkohol? Jednym z wielu...

12 rzeczy, które warto zrobić w Stambule

Stambuł, najpopularniejsze miasto w Turcji, zamieszkiwane...

Wspaniałe Stulecie – Kösem Sułtan : czy serial będzie emitowany w Polsce?

Polscy fani serialu "Wspaniałe Stulecie" coraz częściej zastanawiają się,...

Tureckie miasteczko Eceabat na półwyspie Gallipoli

Leżące w północno-zachodniej Turcji, miasteczko Eceabat to...
x